ئه ی   ده روه چه

چه وه ری   که سی   نییه

چه وه یلی

پاوه ن  دیاری  وان  و

ئه سره یلی

کوره  گلاله یل  نادیاری  زمسانن

ئه ی  ده روه چه

چه وه ری   که سی  نییه

ده سه یلی 

په ل وه چه یل  هشک

سه رماوه زن و

پایلی  سونه یل  نه رمیاگ

هه ر مالی

هه ر قه لبی

ئه ی  ده روه چه

چه وه ری  که سی  نییه

ئیوارگانی

 مه ترووزه  له په ژاره ی  نه ره سین و

شوه کیان  چول  هولی

بی زگ  هاتن  که ی.

 

 

 هر چند بر این باورم که شعر را نمی توان با قطعیت و تمام و کمال  ترجمه کرد و آن هم به این دلیل  که بایستی از صافی زبان  دیگر آن را  عبور داد  و در این گیر و  دار آن  زنجیره ی احساس  و لطافت  از هم  گسیخته  خواهد  شد ولی  چون بعضی از دوستان  فارس  ما  که کردی بلد  نیستند  توصیه کردند  برای آشنایی آنها با اشعار  کردی  امرشان را اطاعت  و اشعار  را  ترجمه ی  فارسی می کنم. باشد که مورد پسند واقع گردد.

 

ترجمه شعر بالا:

این پنجره*

منتظر کسی نیست

چشمانش

زنجیر بادند و

اشک هایش

باریکه جوی های زمستان

این پنجره

منتظر کسی نیست

دست هایش

شاخه های خشک دی ماهند و

پاهایش

ستون های تخریب نشده ی

هر خانه ای

هر قلبی

این پنجره

 منتظر کسی نیست

غروب هایش

پراز اندوه نرسیدن و

صبحگاهانش

ویار آمدن دارد.

 

 

ترجمه ی واژه های کلیدی:

*ده روه چ=پنجره  در کوچک را  نیز می گویند/ چه وه ری= منتظر/  پاوه ن=زنجیر /گلال=رودخانه /نادیاری=پنهان ، دور از چشم اهالی ،ناشناس/ئه سر= اشک/ په ل وه چ=شاخه ی کوچکی که تازه جوانه زده باشد/نه رمیاگ=تخریب نشده/ئیواره=غروب/ شوه کی=صبح/په ژاره=اندوه/مه ترووز=لبریز/نه ره سین=نرسیدن/چول هول = خالی/هاتن= آمدن.